• ضعف و کوتاهی عضلانی (Muscle weakness and shortness)
  • دو گروه عضلات مختلف دربدن وجود دارند:

    عضلات نوع اول (استاتیک )، دارای نقش اولیه در فعالیت های تحملی و پاسچرال بوده، و در پاسخ به اختلالات عملکردی یا بی حرکتی، کوتاه سفت(و احتمالاً ضعیف) می شوند.

    عضلات نوع دوم (فازیک)، در مرحله اول در حرکت بکار گرفته می شوند ، و در پاسخ به اختلال عملکردی یا بی حرکتی مهار و ضعیف گشته، و حقیقتاً طویل و شل می شوند.

    یک قانون فیزیولوژیک پایه چنین بیان می نماید که، ضعف عضلات موجب سفت شدن عضلات آنتاگونیست گشته، و برعکس در زمان کوتاه شدن عضله، ضعف عضلات آنتاگونیست مربوطه را به دنبال خواهد داشت

    با آزاد سازی و شل نمودن عضلات کوتاه شده ، امکان دست یابی به افزایش قدرت در عضلات ضعیف به طور خودکار فراهم می گردد.

    الگوهای متقاطع یا سندرم های متقاطع فردی است که دارای پاسچر عمومی بیرون زدگی شکم، افتادگی قفسه سینه، گردشدن شانه ها، و معمولا عضلات ناحیه ی کمری و گردنی سفت شده، میباشند. این وضعیت موجب ایجاد دو الگوی متقاطع فوقانی و تحتانی با ترکیبی از عضلات ضعیف و کوتاه می گردد.

    مطالعات الکتریکی انجام گرفته در زمان انجام تمرین درازونشست در فردی که دچار عضلات شکمی ضعیف و عضلات کمری کوتاه شده، نشان داد که همواره فعالیت زیادی توسط عضلات ناحیه کمری صورت گرفته، این فعالیت نا مناسب عضلات ناحیه ی کمری، موجب مهار گروه عضلات شکمی گشته و تون عضلات کمری را افزایش میدهد. در صورتی که اگر ابتدا از روش های آزاد سازی برای عضلات  سفت شده ی ناحیه ی کمر استفاده شود، بهبود در پاسچر کلی ایجاد و عضلات شکمی شروع به انجام وظیفه ی خویش  بطور موثر می نمایند.

    عضلات نوع اول که در پاسخ به عدم استفاده یا تانسیون مزمن کوتاه می شوند شامل:

    تراپزیوس/استرنوکلوئیدوماستوئید/اسکالن ها/ گروه روتاتور کاف/ لاتیسموس دورسی/الیاف فوقانی پکتورال ماژور/ کوادراتوس لومبروم/ ساکرواسپاینالیس/رکتوس ابدومنیس/ ایلیوپسواس/تنسور فاسیالاتا/رکتوس فموریس/همسترینگ ها/ اداکتورهای ران / پیریفورمیس/ عضلات کاف/ تیبیالیس خلفی/ عضلات فلکسور بازو

    عضلات نوع دوم که در آنها ضعف بیشتر به چشم می خورد، البته در صورت بروز کرنش و نقاط ماشه ای موضعی احتمال کوتاهی هم در آنها وجود دارد، شامل:

    فلکسور عمقی گردن/ اکستنسورهای بازو/ وجوه شکمی عضله پکتورال ماژور/ الیاف میانی وتحتانی تراپزیوس/ سراتوس انتریور/رومبوئید/مایل داخلی و خارجی شکم/ مولتی فیدوس/ عضلات گلوتئال/ واستوس اینترمدیوس،لترالیس و مدیالیس/پرونئوس لانگوس و برویس/تیبیال قدامی

    تمام عضلات قادر به انجام هر دو کار ثبات دهندگی و متحرک نمودن هستند،اما هر عضله دارای یک نقش اولیه  بوده که در زمان ایجاد تانسیون مزمن و تمایل به سمت کوتاهی یا ضعف بر مبنای آن طبقه بندی میشود. اسکالن ها  بسته به وضعیت فرد  در هر دو گروه قرار می گیرند،زمانی که شخصی دچار تنگی نفس بوده یا عادت به تنفس با قسمت فوقانی قفسه سینه ی خود دارد ،اسکالن ها از نوع دوم به نوع اول تغییر میکنند.

    آزمون یک عضله به منظور تعیین کوتاهی یا ضعف در آن، معمولاً نیازمند فردی مجرب برای ارزیابی دقیق ، خصوصاً در مورد ضعف عضلانی می باشد.

    منبع:

    حفظ تعادل بدن/نوشته ی لئون چیتاو/ترجمه ی دکتر عرب/دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی

    1 پاسخ به “ضعف و کوتاهی عضلانی (Muscle weakness and shortness)”

    1. leila می‌گه:

      سلام فقط مطلب خیلی کم ولی ممنون

    پاسخ دهید